>

Przedmiotowe Zasady Oceniania z matematyki w klasach IV – VIII

            Przedmiotowe Zasady Oceniania (w skrócie PZO) są  zgodne  z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2017 r. w sprawie oceniania, klasyfikowania
 i promowania uczniów i słuchaczy w szkołach publicznych (Dz.U. z 2017r. poz.1534) oraz  Wewnątrzszkolnymi Zasadami Oceniania w Szkole Podstawowej Nr 18 w Elblągu.

 

 

Struktura PZO z matematyki

  1. Szczegółowe cele PZO.
  2. Kontrakt między nauczycielem i uczniem
  3. Sposoby sprawdzania osiągnięć uczniów.
  4. Procedura poprawiania ocen.
  5. Obszary aktywności ucznia.
  6. Wystawianie oceny śródrocznej.
  7. Sposób zbierania danych i informowania o osiągnięciach i postępach ucznia.
  8. Wymagania edukacyjne dla poszczególnych stopni.
  9. Warunki i tryb uzyskania, wyższych niż przewidywane, rocznych (śródrocznych) ocen klasyfikacyjnych.
  10. Dostosowanie wymagań do uczniów z trudnościami w uczeniu się zgodnie z zaleceniami Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.
  11. Informacja zwrotna

 

I.              Szczegółowe cele PZO

  1. Zobiektywizowanie oceniania.
  2. Zdiagnozowanie osiągnięć ucznia.
  3. Pomoc uczniowi w samodzielnym planowaniu swojego rozwoju.
  4. Motywowanie ucznia do dalszej, systematycznej pracy.
  5. Dostarczenie rodzicom i nauczycielom informacji o postępach, trudnościach i specjalnych uzdolnieniach ucznia.

 

  1. Kontrakt między nauczycielem i uczniem
  2. Uczeń oceniany jest zgodnie z zasadami sprawiedliwości.
  3. Na lekcji wymagany jest zeszyt przedmiotowy, zeszyt ćwiczeń realizowanego działu i

zestaw przyborów potrzebnych na lekcję.

  1. Uczeń ma prawo 3 razy w ciągu śródrocza zgłosić nieprzygotowanie do lekcji. Przez

nieprzygotowanie rozumiemy: brak  pracy domowej,

niegotowość do odpowiedzi ustnej lub niezapowiedzianej kartkówki.

  1. Prace domowe z podręcznika należy zawsze odrabiać w zeszycie i zapisać wszystkie

obliczenia.

 

5.Prace pisemne:

  1. praca klasowa, czyli zapowiedziana, z co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem, pisemna wypowiedź ucznia obejmująca określony i podany przez nauczyciela zakres materiału, trwająca nie dłużej niż 2 godziny lekcyjne, poprzedzona powtórzeniem i zapisem w dzienniku;
  2. sprawdzian z części działu, czyli zapowiedziana tydzień wcześniej pisemna wypowiedź ucznia obejmująca zakres materiału od 3 do 5 lekcji, trwająca od 20 do 25 minut, poprzedzona zapisem w dzienniku;
  3. kartkówka, czyli pisemna wypowiedź ucznia obejmująca zagadnienia co najwyżej z 3 ostatnich lekcji, może być niezapowiedziana , trwająca maksymalnie 15 minut;
  4. Uczniowie, którzy nie pisali pracy klasowej z powodu choroby piszą ją w terminie uzgodnionym z nauczycielem, nie później niż 14 dni od momentu powrotu do szkoły. (poza lekcją)
  5. Jeżeli nieobecność ucznia była spowodowana inną przyczyną niż choroba, uczeń pisze

pracę następnego dnia po powrocie do szkoły.

  1. W przypadku krótkiej nieobecności uczeń ma obowiązek uzupełnienia braków w ciągu 3 dni. W przypadku nieobecności powyżej tygodnia braki uzupełnia w ciągu 7 dni od powrotu do szkoły.
  2. Jeżeli uczeń opuszcza zajęcia, jest zobowiązany uzupełnić braki z opuszczonej lekcji i

odrobić zadaną pracę domową.

  1. Na koniec semestru nie przewiduje się dodatkowych sprawdzianów zaliczeniowych.
  2. Aktywność ucznia w czasie lekcji oceniana jest za pomocą „+” otrzymywanych na zasadach podanych przez nauczyciela. Za 6 plusów – ocena celująca, za 5 „+” – ocena bardzo dobra, za 4 – ocena dobra itd. Wpis do dziennika oceny poniżej piątki zależy od decyzji ucznia.
  3. Przy ocenianiu, nauczyciel uwzględnia wkład pracy oraz możliwości intelektualne ucznia.
  4. Ocena śródroczna lub roczna wystawiana jest na podstawie ocen cząstkowych ze szczególnym uwzględnieniem sprawdzianów i prac klasowych. Ocena ta nie jest średnią arytmetyczną.

 

 

  • Sposoby sprawdzania osiągnięć uczniów (narzędzia, czas pomiaru i obserwacji osiągnięć uczniów)

 

  1. Pomiar osiągnięć uczniów odbywa się za pomocą następujących narzędzi:
  • odpowiedzi ustne
  • prace pisemne w klasie
  1. praca klasowa, czyli zapowiedziana, z co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem, pisemna wypowiedź ucznia obejmująca określony i podany przez nauczyciela zakres materiału, trwająca nie dłużej niż 2 godziny lekcyjne, poprzedzona powtórzeniem i zapisem w dzienniku;
  2. sprawdzian z części działu, czyli zapowiedziana tydzień wcześniej pisemna wypowiedź ucznia obejmująca zakres materiału od 3 do 5lekcji, trwająca od 20 do 25 minut, poprzedzona zapisem w dzienniku;
  3. kartkówka, czyli pisemna wypowiedź ucznia obejmująca zagadnienia co najwyżej z 3 ostatnich lekcji, może być niezapowiedziana, trwająca maksymalnie 15 minut;

        3) prace domowe -  ćwiczenia, zadania, notatki, wypowiedzi pisemne

4)  aktywność na lekcji

  • praca w grupach (organizacja pracy w grupie, komunikacja w grupie, zaangażowanie, sposób prezentacji, efekty pracy)
  • częste zgłaszanie się w czasie lekcji i udzielanie poprawnych odpowiedzi
  • rozwiązywanie zadań dodatkowych na lekcji

5) aktywność pozalekcyjna

  • udział w konkursach.

6) wytwory pracy ucznia – prace plastyczne, projekty, itp.

 

 

  1. Przy ocenianiu prac pisemnych nauczyciel stosuje następujące zasady przeliczania punktów na ocenę:

poniżej 25% możliwych do uzyskania punktów - niedostateczny (ndst);

26% - 29% - niedostateczny + (ndst+);

30% - 35% - dopuszczający - (dop-);

36% - 43% - dopuszczający (dop);

44% - 49% - dopuszczający + (dop+);

50% - 53% - dostateczny - (dst-);

54% - 63% - dostateczny (dst);

64% - 69% - dostateczny + (dst+);

70% - 73% - dobry - (db-);

74% - 80% - dobry (db);

81% - 84% - dobry + (db+);

85% - 87% - bardzo dobry- (bdb-);

88% - 91% - bardzo dobry (bdb);

92% - 94% - bardzo dobry + (bdb+);

95%  - celujący- (cel-);

96% - 100% - celujący (cel);

 

IV.              Procedura poprawiania ocen

 

  1. Uczeń może poprawić oceny z pracy klasowej i sprawdzianu
    (z działu). Poprawa odbywa się po uzgodnieniu z nauczycielem w ciągu dwóch tygodni od dnia podania informacji o ocenach.
  2. Uczeń poprawia pracę tylko raz. W dzienniku odnotowuje się obie oceny ( pierwszą i z poprawy); przy wystawianiu oceny śródrocznej lub rocznej bierze się pod uwagę ocenę wyższą.

    W szczególnym przypadku (np. dłuższa choroba) termin zaliczenia pracy klasowej lub sprawdzianu  może zostać przedłużony przez nauczyciela.

  1. Uczeń, który podczas prac pisemnych korzysta ze źródeł nie ustalonych przez nauczyciela otrzymuje 0 punktów i traci możliwość poprawy tej pracy.

 

  1. Obszary aktywności ucznia

Obszary aktywności na lekcjach matematyki oceniane są:

  1. Rozumienie pojęć matematycznych i znajomość ich definicji.
  2. Rozwiązywanie problemów. Sposób ujęcia zagadnienia.
  3. Prowadzenie rozumowań, abstrakcyjność myślenia.
  4. Rozwiązywanie zadań z wykorzystaniem odpowiednich metod i sposobów.
  5. Posługiwanie się symboliką i językiem matematyki.
  6. Analizowanie tekstów matematycznych.
  7. Stosowanie wiedzy przedmiotowej w sytuacjach praktycznych.
  8. Prezentowanie wyników swojej pracy w różnych formach.

9.Aktywność na lekcjach, praca w grupach i własny wkład pracy ucznia.

 

  1. Wystawianie oceny śródrocznej i rocznej

 

  1. Uczniowie na miesiąc przed klasyfikacyjnym posiedzeniem rady pedagogicznej informowani są przez nauczyciela o przewidywanych stopniach śródrocznych (rocznych).
  2. O przewidywanym śródrocznym i rocznym stopniu niedostatecznym, informuje się ucznia na miesiąc przed klasyfikacyjnym posiedzeniem rady pedagogicznej,
  3. Ocena śródroczna i roczna wystawiana jest na podstawie ocen cząstkowych ze szczególnym uwzględnieniem sprawdzianów i prac klasowych. Ocena ta nie jest średnią arytmetyczną.

 

  • Sposób zbierania danych i informowania o osiągnięciach i postępach ucznia
  1. Odnotowanie w dokumentacji szkolnej – oceny 1- 6
  2. Informowanie o proponowanej ocenie śródrocznej i rocznej z zachowaniem odpowiednich terminów
  3. Przedstawianie rzetelnej informacji rodzicom o postępach ucznia podczas wywiadówek i konsultacji indywidualnych.
  4. Wszystkie prace pisemne są oddawane uczniom. (Po sprawdzeniu, wpisaniu ocen i napisaniu przez wszystkie klasy na tym samym poziomie). Prace klasowe i sprawdziany wracają do nauczyciela przedmiotu ( w ciągu 2 dni od oddania prac).

 

  • Wymagania edukacyjne na poszczególne stopnie – (załączniki)
  1. Warunki i tryb uzyskania, wyższych niż przewidywane, rocznych (śródrocznych) ocen klasyfikacyjnych

 

  1. Uczeń może ubiegać  się  o  podwyższenie  przewidywanej  oceny  tylko  w  przypadku  gdy  co najmniej  połowa  uzyskanych  przez  niego  ocen  cząstkowych  jest  równa  ocenie, o  którą się  ubiega, lub od niej wyższa.
  2. Warunki ubiegania się o ocenę wyższą niż przewidywana:
  • frekwencja na zajęciach z danego przedmiotu nie niższa niż 80% (z wyjątkiem długotrwałej choroby);
  • usprawiedliwienie wszystkich nieobecności na zajęciach;
  • przystąpienie do wszystkich przewidzianych przez nauczyciela prac pisemnych;
  • uzyskanie ocen pozytywnych z prac  pisemnych  wskazanych przez nauczyciela;
  • skorzystanie z  wszystkich  oferowanych przez nauczyciela form  poprawy, w tym  -konsultacji 
  1. Uczeń spełniający wszystkie warunki najpóźniej  na  7  dni przed  klasyfikacyjnym posiedzeniem  Rady Pedagogicznej przystępuje do przygotowanego przez nauczyciela przedmiotu dodatkowego sprawdzianu pisemnego, obejmującego tylko zagadnienia ocenione poniżej jego oczekiwań.
  2. Ostateczna ocena roczna  nie  może  być  niższa  od  oceny  proponowanej,  niezależnie  od  wyników sprawdzianu, do którego przystąpił uczeń w ramach poprawy.

 

  1. Dostosowanie  PZO do możliwości uczniów ze specjalnymi wymaganiami edukacyjnymi

 

  1. Uczniowie posiadający opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej

o specyficznych trudnościach w uczeniu się oraz uczniowie posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego są oceniani z uwzględnieniem zaleceń poradni.

  1. Nauczyciel dostosowuje wymagania edukacyjne do indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych ucznia posiadającego opinie poradni psychologiczno- pedagogicznej o specyficznych trudnościach w uczeniu się.
  2. W stosunku wszystkich uczniów posiadających dysfunkcję zastosowane zostaną zasady wzmacniania poczucia własnej wartości, bezpieczeństwa, motywowania do pracy i doceniania małych sukcesów.

 

 

 

  1. Informacja zwrotna

. Zasady komunikacji w relacjach:

 

  1. nauczyciel – uczeń
  2. Nauczyciel przedstawia uczniom na jednej z pierwszych lekcji w nowym roku szkolnym przedmiotowe zasady oceniania.
  3. Oceny z pisemnych form sprawdzania wiadomości i umiejętności ucznia uzasadniane są ustnie, a dodatkowo jedna dowolnie wybrana przez nauczyciela praca klasowa w śródroczu uzasadniana będzie pisemnie w formie recenzji zawierającej mocne i słabe strony pracy ucznia oraz zalecenia do dalszej pracy.
  4. Nauczyciel udziela szczególnej pomocy uczniom z trudnościami w uczeniu się matematyki.
  5. Nauczyciel aktywizuje rozwój uczniów, zachęca do zaprezentowania kreatywności i oryginalności.
  6. Nauczyciel wspiera samokontrolę i samoocenę ucznia.
  7. Nauczyciel motywuje do dalszej pracy.

 

  1. b) nauczyciel – rodzice

 

  1. Oceny bieżące wpisywane są na bieżąco do dziennika.
  2. Podczas wywiadówek, indywidualnych konsultacji, rozmów interwencyjnych nauczyciel przekazuje rodzicom (opiekunom) – na ich prośbę - informacje o aktualnych postępach w nauce, dostarcza rodzicom informacji o trudnościach i uzdolnieniach ucznia oraz przekazuje wskazówki do pracy z uczniem.

 

                                                                                             


Obszary aktywności a wymagania na ocenę:

Obszary Aktywności

dopuszczającą

dostateczną

dobrą

Bardzo dobrą

celującą

Uczeń:

Uczeń:

Uczeń:

Uczeń:

Uczeń:

Rozumienie pojęć matematycznych i znajomość ich definicji.

- intuicyjnie rozumie pojęcia,

- zna ich nazwy,

- potrafi podać przykłady modeli dla tych pojęć.

- potrafi przeczytać definicje zapisane za pomocą symboli.

- potrafi formułować definicje, zapisać je,

- operować pojęciami, stosować je.

- umie klasyfikować pojęcia,

- podaje szczególne przypadki.

- uogólnia,

- wykorzystuje uogólnienia i analogie.

Prowadzenie rozumowań.

- potrafi wskazać dane, niewiadome,

- wykonuje rysunki z oznaczeniami do typowych zadań.

- potrafi naśladować podane rozwiązania w analogicznych sytuacjach.

- analizuje treść zadania,

- układa plan rozwiązania,

- samodzielnie rozwiązuje typowe zadania.

- umie analizować i doskonalić swoje rozwiązania.

- potrafi oryginalnie, rozwiązać zadanie, także o podwyższonym stopniu trudności.

Posługiwanie się symboliką i językiem matematyki adekwatnym do danego etapu kszt.

- tworzy, z pomocą nauczyciela, proste teksty w stylu matematycznym.

- tworzy proste teksty w stylu matematycznym.

- tworzy teksty w stylu matematycznym z użyciem symboli.

- samodzielnie potrafi formułować twierdzenia i definicje.

- samodzielnie potrafi formułować definicje  z użyciem symboli matematycznych

Analizowanie tekstów w stylu matematycznym.

- odczytuje, z pomocą nauczyciela, dane z prostych tekstów, diagramów, rysunków, tabel.

- odczytuje dane z prostych tekstów, diagramów, rysunków, tabel.

- odczytuje dane z tekstów, diagramów, rysunków, tabel.

- odczytuje i porównuje dane z tekstów, diagramów, rysunków, tabel, wykresów.

- odczytuje i analizuje dane z tekstów, diagramów, rysunków, tabel, wykresów.

Rozwiązywanie zadań z wykorzystaniem poznanych metod.

- zna zasady stosowania podstawowych algorytmów,

- stosuje je z pomocą nauczyciela.

- stosuje podstawowe algorytmy w typowych zadaniach.

- stosuje algorytmy w sposób efektywny,

- potrafi sprawdzić wyniki po ich zastosowaniu.

- stosuje algorytmy uwzględniając nietypowe rozwiązania, szczególne przypadki i uogólnienia.

- przetwarza dane z tekstów, diagramów, rysunków, tabel, wykresów,

- stosuje algorytmy w zadaniach nietypowych.

Stosowanie wiedzy przedmiotowej problemów rozwiązywaniu problemów pozamatematycznych.

- stosuje umiejętności matematyczne do rozwiązywania problemów praktycznych, z pomocą nauczyciela.

- stosuje umiejętności matematyczne do rozwiązywania typowych problemów praktycznych.

- stosuje umiejętności matematyczne do rozwiązywania różnych problemów praktycznych.

- stosuje umiejętności matematyczne do rozwiązywania nietypowych problemów z innych dziedzin.

- stosuje umiejętności matematyczne do rozwiązywania skomplikowanych problemów

Prezentowanie wyników swojej pracy w różnych formach.

- prezentuje wyniki swojej pracy w sposób narzucony przez nauczyciela.

- prezentuje wyniki swojej pracy w sposób jednolity, wybrany przez siebie.

- prezentuje wyniki swojej pracy na różne sposoby, nie zawsze dobrze dobrane do problemu.

- prezentuje wyniki swojej pracy we właściwie wybrany przez siebie sposób.

- prezentuje wyniki swojej pracy w różnorodny sposób,

- dobiera formę prezentacji do problemu.

Aktywność na lekcjach, praca w grupach i własny wkład pracy ucznia.

 

- stara się zrozumieć zadany problem.

- zadaje pytania związane z postawionym problemem,

- stara się stworzyć przyjazną atmosferę i zachęca innych do pracy.

- wskazuje pomysły na rozwiązanie problemu,

-. dba o jakość pracy, przypomina reguły pracy grupowej.

- wspiera członków grupy potrzebujących pomocy.

 

* PPP- wobec uczniów posiadających zalecenia poradni psychologiczno - pedagogicznej stosuje się DOSTOSOWANIE WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH DO MOŻLIWOŚCI PSYCHOFIZYCZNYCH WYNIKAJĄCYCH Z INDYWIDUALNYCH POTRZEB UCZNIÓW.

 

 

Sposoby dostosowania wymagań oraz form i metod pracy do indywidualnych potrzeb uczniów na lekcjach matematyki.

1.Uczniowie słabo widzący:

  1. A. właściwe umiejscowienie ucznia w klasie (zapobiegające odblaskowi pojawiającemu się w pobliżu okna, zapewniające właściwe oświetlenie i widoczność)
    B. udostępnianie tekstów (np. testów sprawdzających wiedzę) w wersji powiększonej
    C. podawanie modeli i przedmiotów do obejrzenia z bliska
    D. zwracanie uwagi na szybką męczliwość ucznia związaną ze zużywaniem większej energii na patrzenie i interpretację informacji uzyskanych drogą wzrokową (wydłużanie czasu na wykonanie określonych zadań)
    E. w geometrii należy wprowadzać uproszczone konstrukcje z ograniczoną do koniecznych liczbą linii pomocniczych i konstrukcje geometryczne wykonywać na kartkach większego formatu niż zwykła kartka papieru
    F. częste zadawanie pytania -„co widzisz?” w celu sprawdzenia i uzupełnienia słownego trafności doznań wzrokowych.

2.Uczniowie słabo słyszący:

  1. A. zapewnienie dobrego oświetlenie klasy oraz miejsca dla ucznia w pierwszej ławce w rzędzie od okna. Uczeń będąc blisko nauczyciela (od 0,5 do 1.5 m), którego twarz jest dobrze oświetlona, może słuchać jego wypowiedzi i jednocześnie odczytywać mowę z ust. Należy też, umożliwić uczniowi odwracanie się w kierunku innych kolegów odpowiadających na lekcji co ułatwi lepsze zrozumienie ich wypowiedzi
    B. nauczyciel mówiąc do całej klasy, powinien stać w pobliżu dziecka zwrócony twarzą w jego stronę -nie powinien chodzić po klasie, czy być odwrócony twarzą do tablicy, to utrudnia dziecku odczytywanie mowy z jego ust
    C. nauczyciel powinien mówić do dziecka wyraźnie używając normalnego głosu i intonacji, unikać gwałtownych ruchów głową czy nadmiernej gestykulacji
    D. należy zadbać o spokój i ciszę w klasie, eliminować zbędny hałas m.in. zamykać okna przy ruchliwej ulicy, unikać szeleszczenia kartkami papieru, szurania krzesłami, to utrudnia dziecku rozumienie poleceń nauczyciela i wypowiedzi innych uczniów, powoduje też większe zmęczenie. Takie zakłócenia stanowią również problem dla uczniów z aparatami słuchowymi, ponieważ są wzmacniane przez aparat
    E. nauczyciel winien upewnić się czy polecenia kierowane do całej klasy są właściwie rozumiane przez uczniów niedosłyszących. W przypadku trudności zapewnić mu dodatkowe wyjaśnienia, sformułować inaczej polecenie, używając prostego, znanego dziecku słownictwa. Można też wskazać jak to polecenie wykonuje jego kolega siedzący w ławce
    F. uczeń z wadą słuchu ma trudności z równoczesnym wykonywaniem kilku czynności w tym samym czasie, nie jest wstanie słuchać nauczyciela -co wymaga obserwacji jego twarzy - jednocześnie otworzyć książkę na odpowiedniej stronie i odnaleźć wskazane ćwiczenie. Często więc nie nadąża za tempem pracy pozostałych uczniów w klasie
    G. uczeń niedosłyszący powinien siedzieć w ławce ze zdolnym uczniem, zrównoważonym emocjonalnie, który chętnie dodatkowo będzie pomagał mu np. szybciej otworzy książkę, wskaże ćwiczenie, pozwoli przepisać notatkę z zeszytu itp.
    H. w czasie lekcji wskazane jest używanie jak najczęściej pomocy wizualnych i tablicy (m.in. zapisanie nowego tematu, nowych i ważniejszych słów, dat na lekcji historii, itp.)
    nauczyciel może przygotować uczniowi z niedosłuchem plan pracy na piśmie opisujący zagadnienia poruszane w wykładzie lub poprosić innych uczniów w klasie, aby robili notatki z kopią i udostępniali je koledze
    J. konieczne jest aktywizowanie ucznia do rozmowy poprzez zadawanie prostych pytań, podtrzymywanie jego odpowiedzi przez dopowiadanie pojedynczych słów, umowne gesty, mimiką twarzy
    K. nauczyciel podczas lekcji powinien często zwracać się do ucznia niesłyszącego, zadawać pytania – ale nie dlatego, aby oceniać jego wypowiedzi, ale by zmobilizować go do lepszej koncentracji uwagi i ułatwić mu lepsze zrozumienie tematu
    L. pisanie ze słuchu jest najtrudniejszą formą pisania, a szczególnie dla ucznia z zaburzonym słuchem i nieprawidłową wymową, dlatego też należy stosować ćwiczenia w pisaniu ze słuchu tylko wyrazów lub zdań, wcześniej z uczniem utrwalonych, w oparciu o znane mu słownictwo. Jeżeli pisanie ze słuchu sprawia dziecku niedosłyszącemu duże trudności można je zastąpić inną formą ćwiczeń w pisaniu. Mogą to być ćwiczenia polegające na: przepisywaniu zdań z uzupełnieniem „luk” odpowiednimi wyrazami
    M. przy ocenie prac pisemnych ucznia nie należy uwzględniać błędów wynikających z niedosłuchu, one nie powinny obniżyć ogólnej oceny pracy. Błędy mogą stanowić dla nauczyciela podstawę, do podjęcia z uczniem dalszej pracy samokształceniowej i korekcyjnej oraz ukierunkowania rodziców do dalszej pracy w domu. Błędy w pisowni należy oceniać opisowo, udzielając uczniowi wskazówek do sposobu ich poprawienia
    N. uczeń niedosłyszący jest w stanie opanować konieczne i podstawowe wiadomości zawarte w programie nauczania ale wymaga to od niego znacznie więcej czasu i wkładu pracy, w porównaniu z uczniem słyszącym. Przy ocenie osiągnięć ucznia z wadą słuchu należy szczególnie doceniać własną aktywność i wkład pracy ucznia, a także jego stosunek do obowiązków szkolnych (systematyczność, obowiązkowość, dokładność).

3.Specyficzne trudności w uczeniu się

 

  1. Dyskalkulia, czyli trudności w liczeniu.

Oceniany jest przede wszystkim tok rozumowania, a nie techniczną stronę liczenia. Uczeń ma, bowiem skłonność do przestawiania kolejności cyfr w liczbie i przez to jej zapis jest błędny. Zły wynik końcowy wcale nie świadczy o tym, że uczeń nie rozumie zagadnienia. Dostosowanie wymagań będzie, więc dotyczyło tylko formy sprawdzenia wiedzy poprzez koncentrację na prześledzeniu toku rozumowania w danym zadaniu i jeśli jest on poprawny -wystawienie uczniowi oceny pozytywnej.

 

  1. Dysgrafia

Dostosowanie wymagań będzie dotyczyło formy sprawdzania wiedzy, a nie treści. Wymagania merytoryczne, co do oceny pracy pisemnej powinny być ogólne, takie same, jak dla innych uczniów, natomiast sprawdzenie pracy może być niekonwencjonalne. Np., jeśli nauczyciel nie może przeczytać pracy ucznia, może go poprosić, aby uczynił to sam lub przepytać ustnie z tego zakresu materiału. Może też skłaniać ucznia do pisania drukowanymi literami lub na komputerze.

 

  1. Dysleksja, czyli trudności w czytaniu przekładające się często również na problemy ze zrozumieniem treści.

Ogólne zasady postępowania z uczniem z dysleksją rozwojową
a. Unikać głośnego odpytywania z czytania przy całej klasie.
b. Kontrolować stopień zrozumienia samodzielnie przeczytanych przez ucznia poleceń.
c. Ograniczać teksty do czytania i pisania na lekcji do niezbędnych notatek, których nie ma w podręczniku; jeśli to możliwe dać dziecku gotową notatkę do wklejenia.
d. Pisemne sprawdziany powinny ograniczać się do sprawdzanych wiadomości, wskazane jest, zatem stosowanie testów wyboru, zdań niedokończonych, tekstów z lukami –pozwoli to uczniowi skoncentrować się na kontrolowanej tematyce, a nie na poprawności pisania.
e. Wskazane jest preferowanie wypowiedzi ustnych. Sprawdzanie wiadomości powinno odbywać się często i dotyczyć krótszych partii materiału. Pytania kierowane do ucznia powinny być precyzyjne.
f. W przedmiotach ścisłych podczas wykonywania ścisłych operacji wymagających wielokrotnych przekształceń, należy umożliwić dziecku ustne skomentowanie wykonywanych działań. W ocenie pracy ucznia wskazanie jest uwzględnienie poprawności toku rozumowania, a nie tylko prawidłowości wyniku końcowego. W przypadku prac pisemnych z przedmiotów ścisłych i im pokrewnych, nauczyciel powinien zwrócić uwagę na graficzne rozplanowanie sprawdzianów –pod treścią zadania powinno być wolne miejsce na rozwiązanie. Pozwoli to uniknąć niepotrzebnych pomyłek przy przepisywaniu zadań na inną stronę np. gubienia, mylenia znaków, cyfr, symboli, tak charakterystycznych dla dzieci z dysleksją.
g. Materiał programowy wymagający znajomości wielu wzorów, symboli, przekształceń można podzielić na mniejsze partie. Tam, gdzie jest taka możliwość, pozwolić na korzystanie z gotowych wzorów, tablic itp.
h. Unikać wyrywania do odpowiedzi. Jeśli to możliwe uprzedzić ucznia (na przerwie lub na początku lekcji), że będzie dzisiaj pytany. W ten sposób umożliwiamy dziecku przypomnienie wiadomości, skoncentrowaniu się, a także opanowanie napięcia emocjonalnego często blokującego wypowiedź.
i. Dobrze jest posadzić dziecko blisko nauczyciela, dzięki temu zwiększy się jego koncentracja uwagi, ograniczeniu ulegnie ilość bodźców rozpraszających, wzrośnie bezpośrednia kontrola nauczyciela, bliskość tablicy pozwoli zmniejszyć ilość błędów przy przepisywaniu.
j. Podczas oceny prac pisemnych nie uwzględniać poprawności ortograficznej lub oceniać ją  opisowo.
k. W przypadku ucznia z dysgrafią wskazane jest akceptowanie pisma drukowanego, pisma na maszynie, komputerze, zwłaszcza prac obszernych (wypracowań, referatów). Nie należy również oceniać estetyki pisma, np. w zeszytach. Jeśli pismo dziecka jest trudne do odczytania, można zamienić pracę pisemną na wypowiedź ustną.

 

 

 

Sposoby dostosowania wymagań edukacyjnych (wg potrzeb):

  1. a. naukę tabliczki mnożenia, definicji, reguł wzorów, symboli chemicznych rozłożyć w czasie, często przypominać i utrwalać,
    b. nie wyrywać do natychmiastowej odpowiedzi, przygotować wcześniej zapowiedzią, że uczeń będzie pytany,
    c. w trakcie rozwiązywania zadań tekstowych sprawdzać, czy uczeń przeczytał treść zadania i czy prawidłowo ją zrozumiał, w razie potrzeby udzielać dodatkowych wskazówek,
    d. w czasie sprawdzianów zwiększyć ilość czasu na rozwiązanie zadań,
    e. można też dać uczniowi do rozwiązania w domu podobne zadania,
    f. uwzględniać trudności związane z myleniem znaków działań, przestawianiem cyfr itp.,
    g. materiał sprawiający trudność dłużej utrwalać, dzielić na mniejsze porcje,
    h. oceniać tok rozumowania, nawet gdyby ostateczny wynik zadania był błędny, co wynikać może z pomyłek rachunkowych i oceniać dobrze, jeśli wynik zadania jest prawidłowy, choćby strategia dojścia do niego była niezbyt jasna, gdyż uczniowie dyslektyczni często prezentują styl dochodzenia do rozwiązania niedostępny innym osobom, będącym na wyższym poziomie kompetencji.

 

4.Uczniowie z ADHD

  1. posadzenie ucznia blisko biurka nauczyciela z dala od miejsc, które łatwo mogą go rozproszyć (okna, drzwi),
    B. posadzenie ucznia razem z osobą spokojną, osiągającą dobre wyniki,
    C. używanie krótkich komunikatów: "otwórz zeszyt", "spakuj książki", "spójrz na tablicę",
    D. powtarzanie polecenia (krótko i czytelnie),
    E. proszenie ucznia o powtórzenie poleceń,
    F. sprawdzanie czy uczeń wykonał jedno polecenie a dopiero potem wydanie następnego,
    G. częste nawiązywanie kontaktu wzrokowego,
    H. rozbijanie dużych zadania (poleceń) na mniejsze,
    I. uczenie robienia planów i harmonogramów, list, tabelek, spisów, do których uczeń może się odwołać kiedy się zagubi,
    J. przygotowanie ucznia do nagłych zmian odpowiednio wcześnie,
    K. przypominanie o terminowych zadaniach,
    L. w miarę potrzeb: dopilnowanie aby uczeń kończąc zajęcia miał:
    a. sporządzoną notatki z lekcji (nie musi być ona pełna ale powinna zawierać najistotniejsze treści),
    b. zapisaną informację o pracy domowej ; pisemnej i ustnej,
    c. zapisaną informację o nowym, niecodziennym wydarzeniu; wycieczce, uroczystości szkolnej, nowych przyborach, które należy przynieść np. na następną lekcję (zapis musi być jednoznaczny i dokładny),
    d. zapisaną informację o przewidywanym sprawdzianie, powtórzeniu wiadomości (termin, zakres materiału).

5.Uczeń niepełnosprawny ruchowo, w tym z afazją

  1. test wyboru (pytania zamknięte),
    B. wydłużenie czasu wypowiedzi ustnej i pisemnej (ewentualne dokończ. odpowiedzi na zajęciach dodatkowych),
    C. nieocenianie zadań (ćwiczeń) wykorzystujących sprawność manualną (kreślenie),
    D. ocenianie treści wypowiedzi pisemnej, a nie estetykę pisma,
    E. podczas pisania zmniejszenie ilości tekstu,
    F. przygotowanie sprawdzianów - uczeń wpisuje tylko wyniki (w zakresie matematyki) lub uzupełnia tekst z lukami brakującymi wyrazami,
    G. w związku zaburzeniami orientacji i wyobraźni przestrzennej zmniejszyć wymagania odnośnie np. kreślenia figur geometrycznych (przestrzenne),wykresów funkcji (odczytywania wykresów), „czytania” mapy, H. przewaga formy ustnej nad pisemną (jeśli uczeń nie ma afazji),
    I. przy afazji:
    a. tworzenie spokojnej atmosfery w trakcie wypowiedzi ustnych,
    b. uwzględnienie problemów z wymową i artykulacją w czasie wypowiedzi.

6.Uczeń z chorobą przewlekłą

  1. prezentowanie treści w taki sposób, by stały się w pełni dostępne możliwościom ucznia;
    B. użycie w większym stopniu niż standardowo środków informatycznych;
    C. rozpoznawanie symptomów słabszego samopoczucia;
    D. zachęcanie do podejmowania częstych interakcji społecznych;
    E. rozbudzanie chęci eksperymentowania;
    F. zapewnienie pomocy przy nadrabianiu zaległości związanych z absencja szkolną;
    G. dzielenie materiału, który uczeń musi zaliczyć na mniejsze części;
    H. dawanie okazji do wykazania się samodzielnością;
    I. wzmacnianie samooceny;
    J. zapewnienie integracji z zespołem klasowym, (aby uczeń ni czuł się samotny i nie nasilały się symptomy choroby w skutek obniżonego nastroju);
  2. Uczeń zdolny
  3. poszerzenie zainteresowań i umiejętności ucznia poprzez udział w przedsięwzięciach szkolnych i pozaszkolnych;
    B. opracowanie indywidualnego programu rozwoju ucznia zdolnego: ustalenie tematyki, form, terminów realizacji programu;
    C. indywidualizacja procesu dydaktycznego podczas zajęć edukacyjnych poszerzenie treści, wzbogacenie; |
    D. przygotowanie ucznia do udziału w konkursach;
    E. przeprowadzanie okresowej ewaluacji postępów ucznia;
    F. wymiana spostrzeżeń, współpraca całej rady pedagogicznej;
    G. współpraca z wychowawcą ucznia, pedagogiem, rodzicami w celu zapewnienia uczniowi zdolnemu harmonijnego rozwoju umysłowego i psychofizycznego;
    H. promowanie ucznia i jego osiągnięć na terenie szkoły i poza nią.
    I. Praca z uczniem zdolnym na lekcjach matematyki realizowana jest głównie w formie pracy indywidualnej. Jest to optymalna forma pozwalająca precyzyjnie dobrać treść i dostosować tempo uczenia się.
    Realizuje się je poprzez:
    a. krótkie, kilkuminutowe rozmowy nauczyciela z uczniem, zwykle komentujące w sposób rozszerzający bieżący materiał lub kończące rozwiązanie dodatkowych zadań podczas prac klasowych i domowych,
    c. przygotowanie przez ucznia referatów po przeczytaniu odpowiedniej literatury,
    d. korygowanie błędów kolegów (szukanie błędów w rozumowaniu),
    e. prowadzenie przez uczniów fragmentów lekcji (czasami przygotowanie całej lekcji),
    f. zachęcanie do czytanie fachowych czasopism,
    g. zwiększanie wymagań, co do ścisłości i precyzji ich wypowiedzi,
    h. stworzenie uczniom najzdolniejszym okazji do swobodnego wyboru zadań trudniejszych, swobodnej decyzji w podejmowaniu dodatkowych zadań,
    i. organizowanie konkursów w rozwiązywaniu zadań trudniejszych.
  4. Innymi formami pracy z uczniem zdolnym są:
    a. praca w grupach o podobnym poziomie uzdolnień, gdzie zadawane są zadania trudniejsze dla grup zdolniejszych,
    b. praca w grupach, w których uczniowie uzdolnieni pełnią rolę liderów, a praca może być formą konkursów.

8.Uczeń po przejściach traumatycznych

  1. pomoc w radzeniu sobie ze stresem;
    B. nie stwarzanie atmosfery napięcia, zdenerwowania;
    C. umożliwienie zaliczania w późniejszym terminie;
    D. rozłożenie zaliczanego materiału na mniejsze partie.

 

                                                                                                                                                                                      Opracowanie:

                                                                                                                       Beata Giedrojć
 Dorota Jeleniewska
 ElżbiEta Okońska
Ewa Śnieżko
Karolina Klucznik

Szkoła Podstawowa nr 18 im Franciszka II Rakoczego
ul. Węgrowska 1
82-300 Elbląg 

 

Informacje

tel.  55 625-86-40 
      55 625-86-43

sp18elblag.sekretariat@wp.pl

© 2017 Szkoła Podstawowa nr 18 w Elblągu